A lu tempu ‘nta lu cielu cumparìu ‘na Lumèra, 

A lu tempu ‘nta lu cielu cumparìu ‘na Lumèra, 

si ccugghìu un saccu i genti, chi parìva jornu i fèra. 

Prima lenta, poi veloci, cuminciàu a caminàri; 

tutti quanti a testa alta principiàru a curriàri, 

ciaramèddhe ri pastùri ‘ru Spremunti ‘o Mongibeddhu 

‘nta lu Strittu era un coru: “Oggi è natu u Bambineddhu! 

Bona Strada, bon cammìnu a la stadda ‘ru Signuri, 

mi ‘ndi veni ‘nta lu cori, un sincèru e randi amùri 

pi la genti di la terra, pi li poviri e l’afflitti 

cu non rriva a fini misi e cu scappa ri conflitti. 

Da Calabria a Palestina ‘nta lu mundu vèni, o Paci! 

Si ‘ndi vannu i mali genti e mi tornunu i capaci, 

i potenti giù dai troni ed i ricchi a mani izàti… 

U Vangelu è maravigghia pi li poviri affamati!”. 

Mi si senti ‘nto Paisi: Boni e umili o Governu 

chista è terra Paradisu, non è sedi di lu ‘Nfernu. 

Vecchi, giovani e bambini: “Aundi ajìmu a fari istanza? 

U sapìti o no sapìti, chista è terra di Restanza!” 

Chista è terra biniditta! Mu griràmu peri peri, 

‘nta li casi, ‘nte purtùni e quartieri pi quartieri: 

d’Arangìa ad Arasì, e da Gallicu a Bocali,  

mu sapìti tutti quanti, ‘nte vallati e ‘nte gurnàli, 

‘nta li tavuli accoglienti cu lu vìnu e li petràli,  

permettitindi l’Auguri: Cara Riggiu, Bon Natàli! 

La Strada